Suriye özgülünde ‘iç’ ve ‘dış’ politikaların karakteristiği…

2.Bölüm: Sol manipülasyonlar

Bunlara göre Suriye’de ya da herhangi başka bir yerde, bu güçlerle (ABD, İsrail gibi) yapılan görüşmeler, anlaşmalar, uzlaşmalar çözüme değil, çözülmeye yol açar. Demokratik mücadeleyi tasfiye eder. Daha açık ifadeyle Türkiye, AB, ABD, İsrail gibi hakim güç ve devletler payanda da yer alamaz.

Yazımızın 1. Bölümünde yer yerdiğimiz gibi: Sol tutuculuk “devrim”i tek biçimde görür. “Sosyalizm” dışı çözümleri anlamlı bulmaz. İttifaklar meselesine de aynı yerden bakar ve sosyalist olmayan yapılarla her türlü ilişkiyi genellikle reddeder. Katı ideolojik değerleri politik görüşün ana unsuru yapar ve bu özelliğiyle oluşan ya da oluşacak uygun koşulları her zaman ıskalar…

Sol manipülatörler, ideolojik belirlemeleri kutsal kitabeler gibi görür. Gerçeği hayatın kendisinde değil, kavramlarda arar. İdeoloji, hayatın gerçekliğinden önce gelir. İdeolojiler hayata değil, hayat ideolojilere uyarlanmaya çalışılır.  İdeolojik belirlemelere uymayan, onunla çelişen her şey yanlış ve anlamsızdır. Dogmatik Sol, Tüm egemen sınıf ve yapıları karşıt görür. “Karşıtlarla” uzlaşma-anlaşma-barışma yolunu seçmez.” Dogmatik sol, hep burada durur. Olaylara buradan bakar öyle de değerlendirir.  Katı hatta kaskatıdır. Bu eğilime göre “Türkiye, ABD, İsrail, AB gibi yapılar ezilenlerden yana olamaz; dolaysıyla ‘çözüm unsuru’ olamazlar.

Sol dogmatizmin “tutucu kapanları…”

Aslında bu bir “kapan!” Demokratik güçleri dogmalara boğma, hareketsizliğe sabitleme halidir. Bunlara göre Suriye’de ya da herhangi başka bir yerde, bu güçlerle yapılan görüşmeler, anlaşmalar, uzlaşmalar çözüme değil, çözülmeye yol açar.Demokratik mücadeleyi tasfiye eder. Daha açık ifadeyle Türkiye, AB, ABD, İsrail gibi hakim güç ve devletler payanda da yer alamaz.

Şuna varıyoruz: Sağ önermeler gibi Sol önermeler de tasfiyecidir. Demokratik çözüme hizmet etmez. Aksine çözümü de çözüm güçlerini de kapana alır! Hareketsizliğe mahkûm eder.

Kürt politik aksiyonunu doğru anlamak…

 Suriye’de sosyalist bir toplum doğmuyor. Kürtler “sosyalist devrim” çabası içinde değil. Türkiye’de, İran’da ya da Irak’ta da değil. Tüm çaba “hak ve özgürlükleriyle var olmak, bir statüye sahip olmak, yaşamak.” Kaderini değiştirmek. İnkarın, imhanın, erimenin önüne geçmek. Aslında uzun yılların özeti bu: Ayakta kalmak!

Bundandır ki Kürt meselesinin demokratik -insani çözümünde (hatta demokratik yerine insani demek daha doğru bir tabir olur) klasik ittifaklar aramak hatalıdır. Sürecin dayattığı ittifak ve ilişki biçimlerini, “ideolojik kalıplara uymuyor” diye reddetmek yanlıştır. Sol tutuculuktur. Ne amaçla ve kimden gelirse gelsin, mevcut kimliksizliği, statüsüzlüğü aşacak her çözüm biçimi değerlidir. İleri önermeler yapacak güç ya da devletlerin siyasal kimliği ve yapısı ne olursa olsun anlamlıdır. Türkiye ile de ABD ya da AB ile de değerlidir.

Bu bir kimlik mücadelesi, var olma, statü oluşturma arayışıdır. Sosyalizm değil. Demokrasi, sosyalizm toplumsal bir sorundur.  Bir iç süreç meselesidir. Statü sorunu ise, ağırlıkla bir “dış sorun”dur. Konjonktüreldir. Bölgesel hatta küresel boyutları vardır. Öngördüğünüz statüyü, “dış güç” gerçeğini atlayarak, bölgesel, küresel yapıları yok sayarak elde edemezsiniz.

Statü dışsal, sosyalizm ise içsel bir meseledir…

Bir statü elde etmek ya da talepte bulunmak sadece içsel değil, aynı zamanda ve ağırlıkla dışsal bir sorundur. Sosyalizm ya da demokratikleşme elbette bir iç sorundur. Nasıl yaşayacaklarına elbette toplumların kendisi karar verir. Bir iç kararlaşma meselesidir. Doğrudan iç dinamikleri ilgilendiren bir sorundur. Bir iç evrim, iç değişim sorunu olan sosyalizmi yaratabilirsiniz. Ekonomik, sosyal, kültürel ve zihinsel yapısını oluşturabilirsiniz. Ancak bunun için önce statü gereklidir.

Önce statü!

Statü bambaşka bir şeydir. Sadece iç dinamikleri değil; dış dinamikleri de doğrudan ilgilendiren bir meseledir.

Özeti şu: Kürtler statü arıyor… Bu da tarafları bir araya getirir. Buluşturur. Müzakere ettirir. Tüm bölgesel güçleri sürece çeker. Bölge devletleri kadar küresel güçlerle de ilişkilenmeyi, diyaloğu, görüşmeleri, anlaşmaları zorunlar. 

Suriye özgülünde Kürt ya da demokratik çözüm meselesine bakarken, yorumlarken veya eleştiri yaparken dikkate alınması gereken önemli bir husustur bu…