“İnsanoğlu sadece kendini korumak ve yaşamak istemez aksine asıl isteği daha da güçlü olmaktır.”
Friedrich Nietzsche
Nietzsche’nin sözlerine katılır mısınız onu bilemem…
Ama bu tümceye güçlünün yanına güzellik sözcüğünü de eklersek daha bir anlamlı olur gibi…
Gelelim dilimize Fransızcadan geçen Kozmetik sözcüğüne…
Bireyin daha çekici olmak, görünümüyle ilgili kendisinin ya da başkalarının dile getirdiği sorunlarını çözmek amacıyla kullanılan ürünleri, uygulanan bakım ve sağaltımı kapsayan bir anlayış olarak aktarabiliriz.
Yıllar önce Paracelsus; “Zehir Olmayan Madde Yoktur, Zehir ile İlacı Ayıran Dozdur” demiş. Acaba biz toplum olarak doz kavramını unuttuk mu? Kozmetik alanı da tamamen ticari mi oldu? Ölçüyü mü kaçırdık acaba?
Türkiye’de sosyal medya fenomeni yani Türkçesi ile görüngesi olarak gündeme gelen Dilan Polat ile başlayan ve ardından onlarca isme yönelik olarak başlatılan soruşturmalar ülke gündeminden maalesef şu an bile düşmüyor.
Dilan Polat’ın cezaevine gönderilmesinin ardından, onun “Şampiyonlar Ligi” paylaşımını yaptığı kişiler hakkında da incelemeler yapılmış. Bu isimler en fazla güzellik merkezleriyle gündeme gelmiş. Pek çok yerde açılan güzellik merkezlerinin sayısı Esnaf Odaları’nın verilerine göre 40 bini bulmuş. Kayıtlı olmayanları da hesaba katarsak, bu sayının en az iki misli olduğunu tahmin edebiliriz.
2018 yılında Türkiye’de esnaf ve sanatkarlar odalarına kayıtlı 75 bin 397 kozmetik alanda iş yapan esnaf bulunmakta. Kuaför salonları ve berberler hariç tutarsak, yaklaşık 40 bin güzellik salonu faaliyet göstermekte olduğu görülür. Bu salonlarda ortalama olarak yaklaşık 3 kişi çalıştığını da ayrıca vurgulayalım.
Güzellik merkezlerinin açılması için ortalama 300-500 bin Türk Lirası arasında bir ücretle güzellik merkezi açılabilimekte. İnternet sitelerinde onlarca güzellik merkezi ilanı olduğunu ben basit bir tarama ile gördüm. Sizlerde inceleyebilirsiniz…
Türkiye’de 2020 yılında yaklaşık yüzde 38’i cerrahi olmak üzere toplam 945 bin 477 kozmetik amaçlı işlem yapılmış. Cerrahi işlemlerin en yaygın ilk üçünde sıra ile; Burun Girişimi(ameliyatı), Yağ Aldırma ve Meme Büyütme’nin yer aldığını görebiliriz.
Türkiye’de kozmetik amaçlı girişimlerin yüzde 40’ı buruna ait , yüzde 15’i genç görünme amaçlı, yüzde 9,8’i toksin dediğimiz zehir maddesini iğne ile vücuda verme(enjeksiyonlar), yüzde 8,6’ı meme büyütme, yüzde 8,2’i yağ aldırma girişimleri olarak geçekleşmiş.
Yazıya hazırlanırken konuyla ilintili olarak kozmetik amaçlı (Buna maalesef yanlış olarak estetik ameliyatlar deniyor.) ameliyatlar yapan çok değerli hekim meslektaşlarıma konuyu aktardım. Özellikle “Plastik Cerrahi ve KBB” uzmanlarının çok dertli olduğunu gördüm.
•önüne gelenin, hatta ilgili ilgisiz her meslekten insanın ticari amaç güderek esnaf ruhsatıyla işlem yaptığını,
•Denetimlerin sağlık otoritesince yapıl(a)madığını, •Kuaför salonlarının güzellik amaçlı salonlara dönüştüğünü,
•Bu çarpık ve yoz süreçten en çok hekimlerin mağdur olduğunu,
•TTB’nin bu çarpık yapılaşmaya el atması gerektiğini özellikle vurgulamışlardır. Bizden yazması diyelim.
Bana göre “ Küresel Anamalcı Anlayış” sağlığı alınır satılır mal haline getirmiş, güzellik kavramını da metalaştırmış, “Sağlık Turizmi” adıyla olayı daha üst basamağa getirmiş, adeta insanları kozmetik diye diye robotlaştırmıştır. Bilim hak getire…
Söyleyecek çok lafımız olsa da burada sıkıcı olmadan konuyu güzel bir Aşık Veysel ezgisi ile bitirelim. İstediğiniz kozmetik metayı kullansanız da Aşık Veysel’in dediği gibi açlık içinde yüzen insanlarda sevgi ve aşk olmaz ise, güzellik on para eder mi?
Güzelliğin On Par’etmez
Bu Bendeki Aşk Olmasa
Eğlenecek Yer Bulamaz
Gönlümdeki Köşk Olmasa
Dr. Mustafa Torun
Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Uzmanı
mtorun3@gmail.com
Konu Facebook da yayınlanmış ben de orada dilimin döndüğünce yazdım. Saygılar sevgiler selamlar