CHP’deki son tartışmalar artık saklanacak ya da hafifletilecek cinsten değil. Burada söz konusu olan basbayağı Alevi toplumunun hedef alınmasıdır. Fikri Sağlar’ın Kılıçdaroğlu için “Yavuz’dan kötü” benzetmesi ve Merdan Yanardağ’ın “Alevi kartı” söylemi, Kılıçdaroğlu şahsında yürütülen bir hesaplaşmanın ötesine geçti: Bu, Alevileri CHP’nin dışına itme ve partiyi bölme stratejisidir.
Kılıçdaroğlu Üzerinden Alevileri Hedef Gösterme
Fikri Sağlar’ın ekranlarda kurduğu kıyaslama rastgele bir söz değil. Yavuz’un Çaldıran sonrası tarihsel katliamıyla yapılan bu benzetme, Alevi hafızasını doğrudan hedef alıyor. Merdan Yanardağ’ın benzer çıkışlarıyla birleşince ortada tesadüfi değil, kasıtlı bir yönelim görülüyor: Kılıçdaroğlu’nun Alevi kimliği ve Alevi desteği küçümsenerek, bu topluluk siyaseten değersizleştirilmeye çalışılıyor.
Bunu açıkça söyleyelim: Sorun bir lider eleştirisinden ibaret değil. Bu, Alevi toplumunun CHP içindeki temsiliyetine, saygısına ve siyasal varlığına dönük doğrudan saldırıdır. “Sömürü” iddiasıyla Alevi güveni aşındırılıyor; bu da bilinçli bir hedef gösterme pratiğidir.
Gündemin Kayması: İktidara Karşı Mücadele mi, İç Hesaplaşma mı?
19 Mart’tan beri belediyelere yapılan operasyonlar, kayyum atamaları ve yerel yönetim baskıları ülkenin gündemi olmalıydı. Beşli Çete’nin ihaleleri, tarikatların kamudaki örgütlenmesi, ekonomik çöküş — bunlar halkın hayatını doğrudan etkiliyor. Ama CHP yönetimi bu gerçekleri yüksek sesle dile getirmek yerine, enerjisini Kılıçdaroğlu şahsındaki çatışmalara harcıyor.
Bu seçim, iktidarın işine gelmekten başka bir şey değil. İç hesaplaşmalar sayesinde muhalefetin dikkati dağılıyor; iktidar rahatlıyor. Oysa yapılması gereken, belediyelere ve halka yönelik baskılara karşı ortak ve güçlü bir duruş sergilemektir.
Tasfiye Değil, Açık Hedefleme
Parti içindeki bazı aktörlerin yöntemi örtük değil; açıktır. Medya platformlarında tekrarlanan söylemler, görevden uzaklaştırmalar, kamuoyunda yürütülen itibarsızlaştırma kampanyaları — bunların hepsi Alevi temsilcilerini ve Kılıçdaroğlu’nun etrafındaki kesimi zayıflatmayı amaçlıyor.
Bu bir planlı tasfiye değilse bile, sonuç aynıdır: Aleviler siyasetten dışlanıyor. CHP, kendi tarihsel tabanını gözden çıkarma pahasına iç çatışmayı tercih ediyorsa, bunun bedeli ağır olacaktır.
Bölme Taktikleri ve Toplumsal Sonuçları
Alevilere yönelik bu açık hedefleme yalnızca CHP’yi bölmez; toplumsal barışı da zedeler. Alevi toplumunun siyasete güveni sarsıldıkça, demokratik ortak alan daralır. İktidar bu çatışmadan kazanç sağlar; muhalefetin ortak gündemi paramparça olur.
Bu oyun, kısa vadede bazı aktörlere güç kazandırabilir. Uzun vadede ise CHP’nin toplumsal meşruiyeti erozyona uğrar. Alevi oyları ve Alevi sivil örgütlerinin desteği olmadan CHP’nin geniş tabanlı bir alternatif olması mümkün değildir.
CHP’nin Seçimi: Onarım mı, İnkâr mı?
Parti şimdi bir tercih yapmak zorunda. Ya Alevi toplumuna dönük bu hedeflemeyi açıkça kınar, zarar gören güveni onarır ve gerçek gündemle yüzleşir; ya da iç hesaplaşmaları sürdürüp, Alevileri siyasetin dışına itmeye devam eder. İkinci yol, CHP’yi yalnızlaştırır ve demokratik mücadeleyi zayıflatır.
Aleviler kolay unutmaz; hafıza onların direncidir. Bu hafızaya saldırmak, yalnızca bugünü yaralamaz; yarının demokratik dayanışmasını da çökertir. CHP, eğer geçmişinin mirasına sadık kalmak istiyorsa, şimdi samimi bir hesap ve onarım göstermelidir.
Sonuç: Karar Zamanı
Bu saldırıların ardındaki niyeti görmek için kehanete gerek yok. Kılıçdaroğlu üzerinden yürütülen kampanya Alevileri hedefliyor ve partiyi bölüyor. CHP, ya bu dili reddedecek ve Alevilerle yeniden güven inşa edecek; ya da iç parçalanma yolunda ilerleyip, iktidarın işini kolaylaştıracak. Seçim belli: Onarım ya da inkâr.
